Ellen Vrijsen (BE, 1979) is een Belgische hedendaagse kunstenaar wiens praktijk zich beweegt tussen figuratie en abstractie, met herinnering, emotie en perceptie als centrale thema’s. Ze studeerde Illustratieve Vormgeving aan Sint-Lucas Antwerpen en begon haar carrière als illustrator. In 2011 ontving ze de Boekenpauw voor haar debuutprentenboek Cantecleir. Gaandeweg verschoof haar focus steeds meer naar schilderen en tekenen, al blijven sporen van haar picturale en narratieve achtergrond aanwezig in haar beeldtaal.

Vrijsens werk bevindt zich in een spanningsveld tussen aanwezigheid en afwezigheid, intimiteit en afstand. Figuren verschijnen vaak met een naar binnen gekeerde of gedeeltelijk uitgewiste blik en suggereren emotionele toestanden zonder die volledig prijs te geven. In haar recentere werk treedt abstractie steeds nadrukkelijker op de voorgrond. Kleur, vorm, gebaar en textuur worden dragers van herinnering en gevoel, waardoor het beeld kan ontstaan zonder zich vast te leggen in een eenduidig narratief.

Met acrylverf, olieverf, spuitverf, pastel en houtskool bouwt Vrijsen gelaagde composities op waarin vloeiende kleurvelden samengaan met scherpere contouren, gefragmenteerde vormen en terugkerende sporen. Haar proces omarmt zowel directheid als onzekerheid en brengt het rauwe en het verfijnde, controle en intuïtie samen.

In plaats van de wereld weer te geven zoals die zich aan ons voordoet, benadert Vrijsen schilderkunst als een manier van kijken, herinneren en voelen. Haar werken ontvouwen zich als een vloeiende syntaxis van kleur en gebaar — fragmenten van belichaamde herinnering die de toeschouwer uitnodigen tot een aandachtige en open blik.